แมกนีเซียมเป็นองค์ประกอบสำคัญของคลอโรฟิลล์ ซึ่งพบได้มากในผักใบเขียว รวมถึงอาหารอย่างถั่วชนิดต่างๆ และปลาเช่น แซลมอน เพราะฉะนั้น ในทางทฤษฎี ถ้าเรากินอาหารได้ครบถ้วนและหลากหลาย ก็ควรจะได้รับแมกนีเซียมเพียงพอต่อความต้องการของร่างกาย
แต่ในความเป็นจริง ระบบเกษตรกรรมสมัยใหม่ก็อาจส่งผลต่อปริมาณแมกนีเซียมในพืชได้ ปุ๋ยที่มีไนโตรเจน ฟอสฟอรัส และโพแทสเซียมในปริมาณสูง สามารถรบกวนการดูดซึมแมกนีเซียมผ่านรากพืชได้ ทำให้พืชได้รับแมกนีเซียมน้อยลง แม้ในดินจะยังมีแมกนีเซียมอยู่ก็ตาม
มีการประเมินบางส่วนว่า ปริมาณแมกนีเซียมในผักอาจลดลงอย่างมากเมื่อเทียบกับในอดีต โดยมีตัวเลขที่ถูกพูดถึงสูงถึงประมาณ 80–90% ในช่วงร้อยปีที่ผ่านมา
อีกเรื่องที่สำคัญก็คือ รูปแบบของแมกนีเซียมที่ร่างกายสามารถดูดซึมและนำไปใช้ได้ดี ซึ่งหลายรูปแบบที่นิยมใช้กันเป็น organic form เช่น บิสไกลซิเนต ทอเรต ซิเตรต มาเลต และแลคเตต และการได้รับแมกนีเซียมจากหลายรูปแบบ ก็อาจช่วยให้ร่างกายได้รับแมกนีเซียมผ่านกลไกการดูดซึมที่หลากหลายมากขึ้น